D1: EHV DS2 - Neerpelt DS1

Published in D1 Nieuws

We schrijven zondagochtend 16 november 09u45, wanneer we vertrekken richting Eindhoven.
Voor sommigen onder ons was het op zijn minst vroeg na enkele leuke uurtjes eerder op de nacht, bij anderen zat de match van zaterdag nog in de kleren.
Onze Nederlandse vriendinnen moesten dit geweten hebben en selecteerden om ons te doen opfleuren speciaal voor ons lekkere tak-tak-muziek in hun jukebox tijdens de opwarming.
Het zondag-gevoel was in de eerste helft misschien wel de meest aanwezige speler. We spelen dan misschien onder de naam ‘dames senioren’, passen naar de dienstdoende en al wat op leeftijd zijnde scheidsrechter konden we wel missen.
Lene opende voor de tweede dag op rij de score en liet hiermee aan de rest zien wat er te doen stond deze ochtend.
Veel valt er over de eerste, povere helft niet te vertellen. Veel tegenstand kregen we niet te verwerken, de Nederlandse dames vonden zelden de weg naar het doel via een mooie schijn- of flitsende beweging. De verdediging stond erbij en keek ernaar…
In aanval daarentegen moesten we het niet te ver gaan zoeken. Rondspelen en de gaten induiken, zo simpel zou het moeten zijn. Moeten zijn weliswaar want de motor sputterde evenwel tegen en het ging allemaal niet zo vlot als we zouden willen.
Van een doelpuntenkermis kon niet gesproken worden. Zelf hadden we slechts negen doelpunten op de teller staan, terwijl er misschien een doelpuntenkermis inzat indien we een goede dag hadden.
Na de rust en peptalk van de coach werden we eindelijk wakker (het was ook al bijna middag) en al snel hadden we bijna even vaak het net gevonden dan in de hele eerste helft samen.
De wedstrijd kabbelde rustig verder op een klein akkefietje na; waarbij onze lieve Maren verwijten te verwerken kreeg, die al gauw volkomen bij de ‘neus’ getrokken bleken te zijn.
We winnen uiteindelijk de wedstrijd met cijfers die ik jullie even schuldig moet blijven, ja ik behoorde tot diegenen voor wie het allemaal wat vroeg afspeelde op de dag.
Deze match verdient misschien niet meteen een fles cava als schoonheidsprijs, maar de punten zijn binnen en dat is wat telt. (Al smaakt het andere net iets beter ;))
Tegen de volgende Nederlandse partij misschien nog eens oefenen op de ietwat speciale manier van groeten en dan zijn we weer helemaal klaar om de punten te pakken tegen onze Noorderburen.

Verslag van Celeste Claes

Heren Ploegen

social twitter button blue 64 social facebook button blue 64 social flickr button 64 vimeo64